WĘDRÓWKI PTAKÓW, cykliczne, długodystansowe przeloty ptaków z miejsc lęgowych na zimowiska i z powrotem; przebiegają albo tzw. szerokim frontem, albo określonymi trasami, uzależnione gł. od gat., a także miejsca gniazdowania; niektóre gat. odbywają wędrówki lotem ciągłym, np. siewka dominikańska, pokonująca jednorazowo 3200 4000 km; najdalsze wędrówki odbywa m.in. płatkonóg Phalaropus fulicularius z tundr pn. półkuli aż na pd. kraniec Ameryki Pd. (15 tys. km); odległości pokonywane w ciągu doby są zwykle małe, np. bocian biały 200 km; wysokość lotu jest także niewielka, ptaki duże posługujące się lotem szybowcowym i ślizgowym (lot zwierząt) na wys. do 1000 m (drapieżne, bociany, żurawie), ptaki drobne zwykle lotem wiosłowym na wys. 100 300 m; wędrówki mogą odbywać się w szyku, np. kluczem (żurawie, bociany, kaczki), linią (perkozy), chmarą (szpaki). W Polsce przyloty zaczynają się w lutym i trwają do połowy maja, odloty od czerwca do grudnia. Większość gat. orientuje się w czasie wędrówek m.in. po szczegółach terenu, położeniu słońca i gwiazd; u większości gat. sygnałem do wędrówki jest zmiana długości dnia, warunkująca działalność określonych hormonów; podstawową metodą badania dróg wędrówek jest obrączkowanie ptaków.

 phone cards - phone card - Pozycjonowanie Strony internetowej gdynia.